Surah Al-Balad in Thai

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

ฉันขอสาบานด้วยเมืองนี้

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ

และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ

โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ?

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا

เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ?

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ

เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ?

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ

และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ

และเราได้ชี้ให้เขาเห็นทางเด่นทั้งสอง (ทางแห่งความดี และความชั่ว)

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ

กระนั้นก็ดี เขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ

และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร?

فَكُّ رَقَبَةٍ

คือการปล่อยทาส

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ

หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ

แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ

หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ

บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด