Surah الانفطار

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ

کاتێك کە ئاسمان لەت بوو

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ

وەدەمێك کە ئەستێرەکان(کەوتنە خوارەوە) بە پەرش وبڵاوی

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ

وە ساتێك کە دەریاکان تێکەڵ کران

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ

وە ساتێك کە گۆڕەکان ژێرە وژوور کران واتە (مردووەکان ھاتنە دەرەوە)

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ

ئەو کاتە ھەموو کەسێك دەزانێت کە چی لەپێشەوە ناردوەو(چیشی) دوا خستوە (بۆ خۆی)

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ

ئەی ئینسان چی تۆی خەلەَتاندووە بە پەروەردگاری بەڕێز وگەورەت (وا لێی یاخی بوویت)

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

ئەو(پەروەردگارەی) کە دروستی کردوویت وڕێکی خستوویت وجیای کردویتەوە (لە گیان لەبەرانی تر)

فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

لە ھەر وێنەیەکدا کە خۆی ویستبێتی یەکی خستوویت

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

وانیە (کە تێی گەیشتوویت) بەڵکو (ڕۆژی) پاداشت بەدرۆ دەزانن

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ

بێگومان چەند چاودێرێکتان بەسەرەوەیە

كِرَامٗا كَٰتِبِينَ

کە بەڕێز ونووسەرن

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ

ھەرچی بکەن دەیزانن

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ

بەڕاستی چاکەکاران لەناو ناز ونیعمەتدان

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ

بێگومان بەدکاران لە دۆزەخان

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ

لە ڕۆژی پاداشتدا دەچنە ناویەوە

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ

وە ئەوان لێی دەرناچن

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

تۆ چووزانیت کە ڕۆژی پاداشت چیە

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

دووبارە چووزانیت ڕۆژی پاداشت چیە

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ

ڕۆژێکە کە ھیچ کەس ھیچی بەدەست نیە بۆ ھیچ کەس، وە فەرمان لەو ڕۆژەدا ھەر بۆ خوایە