Surah الصافات

    الصافات

    Surah الصافات

    Read Surah As-Saffat in Pashto (الصافات) with Arabic text, Pashto translation, and audio recitation. Chapter 37 of the Holy Quran, 182 verses — free online.

    Quran in Pashto · all 114 Surahs

    ۱

    وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا

    قسم دى په هغه پرېښتو چې صفونه جوړوي، صفونه.

    ۲

    فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا

    بيا په سختۍ سره شړونكو (ملايكو) قسم.

    ۳

    فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

    بیا په ذکر (قرآن) لوستونکو (پرېښتو) قسم.

    ۴

    إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ

    چې بېشكه ستاسو معبود يو دى.

    ۵

    رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

    د اسمانو، ځمكې او د هغو تر منځه شيانو رب او د ختيځونو رب.

    ۶

    إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

    يقيناً موږ د دنيا اسمان ښكلى كړى د ستورو په ښايست.

    ۷

    وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ

    او له هر سرکښ شيطانه مو په ساتنه خوندي كړى دى.

    ۸

    لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ

    پاسني مخلوق ته غوږ نه شي اېښودلاى او له هرې خوا ويشتل كيږي.

    ۹

    دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ

    رټلی کیدی شي په رټني سره او دوی لره عذاب پيوست کېدونکی دی.

    ۱۰

    إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ

    پرته له دې چې كه څوك تښتوونكى كومه خبره وتښتوي نو يوه سوځونكې لمبه ورپسې شي.

    ۱۱

    فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ

    نو ويې پوښته چې اّيا د دوى پيدا كېدل به ګران وي كه هغه (نور مخلوق) چې موږ پيدا كړي؟ موږ خو هغوى له سرېښناكې خټې پيدا كړي.

    ۱۲

    بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

    بلكې ته تعجب كوې او دوى ملنډې وهي.

    ۱۳

    وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

    او كله چې نصيحت ورته وشي نه يې مني.

    ۱۴

    وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ

    او كله چې كومه نښانه وويني ملنډې وهي.

    ۱۵

    وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ

    او دوى وويل: دا خو له ښكاره كوډو پرته بل څه نه دي.

    ۱۶

    أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

    اّيا كله چې موږ ومرو، خاورې او هډوكې شو نو بيا به ژوندي راپاڅول كيږو؟

    ۱۷

    أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

    او اّيا پلرونه زموږ لومړني؟

    ۱۸

    قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

    ورته ووايه هو او تاسي به ذلیله هم ياست.

    ۱۹

    فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

    یقینا (قيامت) يوه چيغه [پوکی دی شپیلۍ کې] بيا به دوى ګوري (چې څه ورسره كيږي).

    ۲۰

    وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

    او وايي به هاى زموږ تباهۍ دا خو د جزا ورځ ده.

    ۲۱

    هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

    (ورته وبه ويل شي) دا هماغه د فيصلې ورځ ده چې تاسي به دروغ ګڼله.

    ۲۲

    ۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

    راغونډ كړئ هغه کسان چې ظلم یې كړى او ملګري يې او (ټول) هغه چې دوى به یې عبادت کولو.

    ۲۳

    مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

    له الله نه پرته، بيا يې د جهنم لارې ته ور سم كړئ.

    ۲۴

    وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

    او ويې دروئ، یقینا له دوی پوښتنه کېدونکې ده.

    ۲۵

    مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

    په تاسو څه شوي چې يو بل سره مرسته نه كوئ؟

    ۲۶

    بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

    بلكې هغوى نن تسليم شوي دى. .

    ۲۷

    وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

    او هغوى به يو بل ته مخ كړي، پوښتنې به كوي.

    ۲۸

    قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

    وايي به (كشران) همدا تاسو به له ښۍ خوا (د ښېګڼې په نامه) موږ ته راتلئ.

    ۲۹

    قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

    (مشران به) وايي په اصل كې خپله تاسو ايمان راوړونكي نه وئ.

    ۳۰

    وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

    او پر تاسو خو زموږ كوم برلاسى نه و، خو خپله سرکښه خلك وئ.

    ۳۱

    فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

    نو (اوس) پر موږ ټولو زموږ د رب (هغه) خبره ثابته شوه چې موږ به (د عذاب) څكونكي يو.

    ۳۲

    فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

    نو موږ خپله هم بې لارې وو او تاسي مو هم بې لارې كړئ.

    ۳۳

    فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

    نو په هغه ورځ به هغوى (ټول) په عذاب كې سره شريك وي.

    ۳۴

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

    موږ په مجرمانو همداسې چارې كوو.

    ۳۵

    إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

    هغوى داسې وو چې كله به ورته وويل شول چې: له الله پرته كوم بل د عبادت لایق نشته، نو لويي به يې كوله.

    ۳۶

    وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ

    او دوى به ويل چې اّيا موږ به د يو لېوني شاعر لپاره د خپلو باطلو معبودانو پرېښودونكي يو؟

    ۳۷

    بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    بلكې هغه له حق سره راغلى او د ټولو پېغمبرانو تصديق يې كړى.

    ۳۸

    إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

    (او) تاسي به يقيناً د دردناك عذاب څكونكي ياست.

    ۳۹

    وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

    او له هغه پرته چې تاسو به كول، بله بدله نه دركول كيږي.

    ۴۰

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    پرته د الله له سوچه بندګانو.

    ۴۱

    أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ

    د هغوى لپاره يوه ټاكل شوې روزي ده.

    ۴۲

    فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

    يعنې مېوې، او هغوى به عزتمن وي.

    ۴۳

    فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

    نعمت والا جنتونو كې.

    ۴۴

    عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

    په تختونو به يو بل ته مخامخ ناست وي.

    ۴۵

    يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ

    د روانو شرابو ګيلاسونه به ورباندې ګرځول كيږي.

    ۴۶

    بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ

    تك سپين، د څښونكو لپاره خوندور.

    ۴۷

    لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

    نه به وي په هغې کې آفتونه او نه به دوی لره د هغې (شرابو) له امله قی ورځي.

    ۴۸

    وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ

    او هغوى سره به ښكته نظر اچونكې غټ سترګې (حورې) وي.

    ۴۹

    كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ

    لكه هغوى چې پټې ساتل شوې هګۍ وي.

    ۵۰

    فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

    نو دوى به يو پر بل رامخ كړي تپوسونه به كوي.

    ۵۱

    قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ

    په دوى كې به يو ويونكى وايي چې يقيناً زما يو ملګرى ؤ.

    ۵۲

    يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

    هغه به ويل چې اّيا ته (د قيامت) له تصديقونكو څخه يې؟

    ۵۳

    أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

    اّيا كله چې موږ (ګډ وډ) خاورې او هډوكي شو بيا به موږ جزا موندونكي يو؟

    ۵۴

    قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

    (بيا به) وايي اّيا تاسو وركتونكي ياست؟

    ۵۵

    فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

    نو چې ور وګوري هغه به د دوزخ په منځ كې وويني.

    ۵۶

    قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

    وايي به والله تا خو نږدې زه هم تباه كړى وم.

    ۵۷

    وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

    او كه زما د رب لورينه نه واى، خامخا به زه هم په جهنم كې حاضر كړى شوى وم.

    ۵۸

    أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

    (ښه) نو اوس موږ (بل وار) مړه كېدونكي نه يو؟

    ۵۹

    إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

    پرته زموږ له هماغه لومړي مرګه او موږ عذابېدونكي هم نه يو؟

    ۶۰

    إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

    (نو چې داسې وي) دا خو يقيناً لوى برى دى.

    ۶۱

    لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

    د دې په شان (نعمتونو) لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي.

    ۶۲

    أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

    اّيا دا غوره دي په مېلمستيا کې که ونه د زقوم؟

    ۶۳

    إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ

    موږ هغه د ظالمانو لپاره يوه فتنه (يا عذاب) ګرځولې ده.

    ۶۴

    إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

    هغه يوه (داسې) ونه ده چې د دوزخ په تل كې راوځي.

    ۶۵

    طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

    د هغې مېوې د شيطانانو (يا مارانو) سرونو غوندې دي.

    ۶۶

    فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

    نو هغوى به يې خوړونكي او هغې نه ګېډه ډكونكي وي.

    ۶۷

    ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ

    بيا به دوى لره پر هغه د پاسه خامخا د خوټېدلو اوبو ورګډول وي.

    ۶۸

    ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

    بيا به د دوى ورتګ خامخا د دوزخ په لور وي.

    ۶۹

    إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

    بېشكه هغوى خپل پلرونه بې لارې موندلي وو.

    ۷۰

    فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

    نو د هغو په پلونو به يې منډې وهلې.

    ۷۱

    وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

    او خامخا له دوى مخكې هم زياتره لومړني خلك بې لارې شوي وو.

    ۷۲

    وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

    او په هغوى كې مو هم وېرونكي (پېغمبران) لېږلي وو.

    ۷۳

    فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

    نو ګوره چې د هغو وېرول شوو انجام څنګه شو؟

    ۷۴

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    مګر بنده ګان د الله تعالی چې بچ ساتلی شوي دي.

    ۷۵

    وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

    او بېشكه موږ ته نوح آواز وكړ نو موږ ښه ځواب وركونكي يو.

    ۷۶

    وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

    او موږ هغه او كورنۍ يې له ستر كړاو څخه وژغورل.

    ۷۷

    وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

    او د ده اولاده مو پاتېدونكې وګرځوله.

    ۷۸

    وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

    او په وروستنو كې مو د هغه ښه نوم پرېښودلو.

    ۷۹

    سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

    په ټولو مخلوقاتو كې دې پر نوح سلام وي.

    ۸۰

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

    نېكانو ته موږ همداسې بدله وركوو.

    ۸۱

    إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

    هغه يقيناً زموږ له مومنو بندګانو څخه و.

    ۸۲

    ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

    بيا مو هغه نور غرق كړل.

    ۸۳

    ۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ

    او بېشكه د هغه له تابعدارانو څخه ابراهيم و.

    ۸۴

    إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ

    كله چې خپل رب ته له روغ زړه سره راغى.

    ۸۵

    إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

    كله چې هغه خپل پلار او قوم ته وويل: دا څه دي چې تاسي يې عبادت كوئ؟

    ۸۶

    أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

    اّيا له الله پرته په دروغو جوړ شوي معبودان غواړئ.

    ۸۷

    فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

    نو څه ګمان دی ستاسو په رب د عالمینو باندې.

    ۸۸

    فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ

    بيا يې په ستورو كې يو نظر واچولو.

    ۸۹

    فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ

    وېلې: زه خو ناروغ يم.

    ۹۰

    فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ

    نو روان شول دوی د هغه نه شا ګرځوونکي.

    ۹۱

    فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

    نو دى پټ پټ د هغوى معبودانو [بوتان] ته ورغلو وېلې: آيا تاسي نه خورئ؟

    ۹۲

    مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

    څه شوي دي پر تاسي خبرې هم نه كوئ؟

    ۹۳

    فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

    نو پيل یې وکړ د هغوی په وهلو په ښې لاس سره.

    ۹۴

    فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

    نو هغوى په منډه ورته رامخه كړه.

    ۹۵

    قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

    وېلې اّيا د هغه څه عبادت کوئ چې په خپله يې تراشئ؟

    ۹۶

    وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

    حال دا چې تاسو هم الله پيدا كړي ياست او څه چې كوئ هغه هم.

    ۹۷

    قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

    هغوى ويل: ده ته يوه ودانۍ جوړه كړئ بيا يې په اور كې واچوئ.

    ۹۸

    فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

    خو چې په ده يې هغه چل كول وغوښتل نو موږ هغوى لاندې كړل.

    ۹۹

    وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

    او ده وويل: زه د خپل رب په لوري تلونكى يم، زر به هغه لار راوښايي.

    ۱۰۰

    رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

    زما ربه! ما ته صالح اولاد راكړه.

    ۱۰۱

    فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

    نو موږ د يو زغمونكي هلك زېرى وركړ.

    ۱۰۲

    فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

    بيا كله چې له ده سره د منډې ترړې توانایي ته ورسېد، وېلې: زما زويه! زه خوب كې وينم چې تا حلالوم! نو ګوره چې ستا څه خيال دى؟ وېلې پلاره څه چې درته امر شوى هماغه وكړه، ان شاء الله ما به له صابرانو ومومې.

    ۱۰۳

    فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

    نو كله چې دواړو ومنله او په اړخ يې وغورځولو.

    ۱۰۴

    وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

    نو موږ ورغږ كړ چې ای ابراهيمه!

    ۱۰۵

    قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

    دا دى خوب خو دې رښتيا كړ، يقيناً موږ (هم) نيكانو ته دغه شان بدله وركوو.

    ۱۰۶

    إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

    بېشكه دا يو څرګند ازميښت و.

    ۱۰۷

    وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ

    او موږ د هغه په فديه (قربانۍ) كې ستره حلاله وركړه.

    ۱۰۸

    وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

    او په وروستنو كې مو د هغه ښه ياد پرېښود.

    ۱۰۹

    سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

    په ابراهيم دې سلام وي.

    ۱۱۰

    كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

    نېكانو ته همداسې بدله وركوو.

    ۱۱۱

    إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

    هغه يقيناً زموږ له مومنو بندګانو څخه و.

    ۱۱۲

    وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

    او هغه ته مو په اسحاق زېرى وركړ، له صالحانو څخه يو نبي دی.

    ۱۱۳

    وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ

    او موږ په ده او اسحاق بركت اچولى و. او د هغوى دواړو له اولاده ځينې نېك، او څوك د خپل ځان لپاره ښكاره ظالم دي.

    ۱۱۴

    وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

    او بېشکه موږ پر موسى او هارون احسان كړى و.

    ۱۱۵

    وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

    هغوى دواړه او قوم يې موږ د لوى غم نه ژغورلي وو.

    ۱۱۶

    وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

    او مرسته مو د دوی وكړه چې بيا همدوى برلاسي شول.

    ۱۱۷

    وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

    او هغوى ته مو څرګند كتاب وركړ.

    ۱۱۸

    وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

    او دواړو ته مو سيده لاره ورښوولې وه.

    ۱۱۹

    وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

    او پر هغوى مو وروستنو خلكو كې (دا خبره) پرېښوده.

    ۱۲۰

    سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

    (چې) پر موسى او هارون دې سلام وي.

    ۱۲۱

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

    نېكانو ته موږ همداسې بدله وركوو.

    ۱۲۲

    إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

    پېشكه هغوى دواړه زموږ له مومنو بندګانو څخه وو.

    ۱۲۳

    وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    او بېشكه الياس له استول شوو رسولانو څخه و.

    ۱۲۴

    إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

    كله چې يې خپل قوم ته وويل اّيا نه وېرېږئ؟

    ۱۲۵

    أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

    اّيا تاسو بعل (نومى بت) رابلئ او تر ټولو غوره خالق پرېږدئ؟

    ۱۲۶

    ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

    يعنى الله چې ستاسو او ستاسو د ړومبنيو پلرونو رب دى.

    ۱۲۷

    فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

    خو هغه يې دروغجن وګڼلو نو دوى به خامخا (په عذاب كې) د حاضر کړای شوو څخه وي. .

    ۱۲۸

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    پرته د الله له سوچه بندګانو.

    ۱۲۹

    وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

    او په وروستنو كې مو د هغه (ښه نوم) پرېښودلو.

    ۱۳۰

    سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

    په الياسين دې سلام وي.

    ۱۳۱

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

    نېكانو ته موږ همداسې بدله وركوو.

    ۱۳۲

    إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

    هغه يقيناً زموږ له مومنو بندګانو څخه و.

    ۱۳۳

    وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    او بېشكه لوط له استول شوو رسولانو څخه و.

    ۱۳۴

    إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

    كله چې هغه او د هغه ټوله كورنۍ مو وژغورله.

    ۱۳۵

    إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

    پرته له يوې بوډۍ چې پاتېدونكو كې وه.

    ۱۳۶

    ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

    بيا مو نور تباه كړل.

    ۱۳۷

    وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

    او يقيناً تاسو ورتېریږئ په دوی باندې د سبا په وخت کې.

    ۱۳۸

    وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

    او د شپې هم، نو اّيا عقل نه چلوئ؟

    ۱۳۹

    وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    او بېشكه يونس له رسولانو څخه و.

    ۱۴۰

    إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

    كله چې هغې ډكې بېړۍ ته وروتښتېد.

    ۱۴۱

    فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

    بيا يې چې پچه واچوله نو له بايلونكو څخه شو.

    ۱۴۲

    فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

    بيا ماهي (کب) ده لره روغ تېر کړ په داسې حال کې چې دی ملامتونكى و.

    ۱۴۳

    فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

    نو كه چېرې هغه له تسبيح ويونكو څخه نه وى.

    ۱۴۴

    لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

    خامخا به د هغه ګېډه كې د بيا راپاڅېدو تر ورځې ځنډېدلى و.

    ۱۴۵

    ۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

    بيا موږ په ناروغه حالت ډاګ ميدان كې وغورځولو.

    ۱۴۶

    وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

    او د كدو يو بوټى مو ورباندې را زرغون كړ.

    ۱۴۷

    وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

    هغه موږ سل زره يا څه زياتو (خلكو) ته ور استولى و.

    ۱۴۸

    فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ

    نو هغوى ايمان راوړ، بيا مو تر څه وخته مهلت او سوكالي وركړه.

    ۱۴۹

    فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

    نو ته يې وپوښته، اّيا ستا رب لره به لورګانې وي او دوى لره زامن؟

    ۱۵۰

    أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

    (او) كه نه، دوى حاضر وو چې موږ ملايكې ښځينه پيدا كړل.

    ۱۵۱

    أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

    خبر اوسه یقینا دوى له خپلو ځینو درواغو داسې وايي.

    ۱۵۲

    وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

    چې الله بچى راوړى حال دا چې دوى حتماً دروغجن دي.

    ۱۵۳

    أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

    اّيا لورګانې يې پر زامنو غوره وګڼلې.

    ۱۵۴

    مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

    په تاسو څه شوي؟ څنګه فيصله كوئ؟

    ۱۵۵

    أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

    اّيا نو پند نه اخلئ؟

    ۱۵۶

    أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ

    ايا تاسو سره كوم ښكاره دليل دی؟

    ۱۵۷

    فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

    كه رښتيني ياست نو خپل كتاب مو راوړئ!

    ۱۵۸

    وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

    او دوى د الله او پيريانو ترمنځ نسب (خپلوي) جوړ كړی، پداسې حال كې چې پيريان ښه پوهېږي چې دوی به خامخا حاضر کړی شي په عذاب کې.

    ۱۵۹

    سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

    الله لره پاكي ده له هغه څه چې دوى يې بيانوي.

    ۱۶۰

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    پرته د الله له سوچه بندګانو.

    ۱۶۱

    فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

    نو بېشكه تاسو او هغه چې عبادت يې کوئ.

    ۱۶۲

    مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

    په دې (شرك) سره (د هيچا) بې لارې كوونكي نه ياست.

    ۱۶۳

    إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

    پرته له هغه چې (خپله) دوزخ ته ننوتونكى دى.

    ۱۶۴

    وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

    او (ملايکې وايي) له موږ نه هيڅوك داسې نشته چې ټاكلى ځاى يې نه وي.

    ۱۶۵

    وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

    او بېشكه موږ (په عبادت كې) كتار جوړوونكي يو.

    ۱۶۶

    وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

    او بېشکه موږ تسبيح ويونكي يو.

    ۱۶۷

    وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

    او بېشكه دوى (كافرانو) به ويل.

    ۱۶۸

    لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

    چې كه موږ سره له پخوانيو نه كوم ذكر وى.

    ۱۶۹

    لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    نو (اوس به) موږ خامخا د الله سوچه بندګان وو.

    ۱۷۰

    فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

    خو بيا په هغه (قراّن) كافر شول نو زر به پوه شي.

    ۱۷۱

    وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    او بېشكه زموږ خبره د خپلو استول شوو بندګانو په هكله لا پخوا شوې وه.

    ۱۷۲

    إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

    چې يقيناً هغوى سره به خامخا مرسته كيږي.

    ۱۷۳

    وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

    او یقینا همدا زموږ لښکر به برلاسى شي.

    ۱۷۴

    فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

    نو تر څه وخته له هغوى نه مخ وګرځوه.

    ۱۷۵

    وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

    او هغوى ته ګوره زر به دوى هم (خپل انجام) وګوري.

    ۱۷۶

    أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

    نو آيا دوى زموږ د عذاب لپاره بيړه كوي؟

    ۱۷۷

    فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

    خو هغه وخت چې د دوى پر ميدان (عذاب) راپرېوځي نو بيا به د وېرول شوو ډېر بد سبا وي.

    ۱۷۸

    وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

    او تر څه وخته له دوى څخه مخ وګرځوه.

    ۱۷۹

    وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

    او ليدونكى اوسه، ډېر زربه دوى پخپله وويني.

    ۱۸۰

    سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

    ستا رب لره پاكي ده چې د (ډېر) عزت والا رب دى، له هغو خبرو نه چې دوى يې بيانوي.

    ۱۸۱

    وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

    او سلام دى پراستول شوو (رسولانو).

    ۱۸۲

    وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

    او د ټولو مخلوقاتو رب، الله لره ستاينه ده.

    الصافات

    Play