Surah الناس

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه می‌برم،

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

فرمانروای مردم،

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

معبود مردم،

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ

از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ

همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ

از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».