Surah المسد

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ

د ابولهب دواړه لاسونه مات او هغه په خپله تباه شو.

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ

نه يې مال څه (عذاب) ترې ايسارکړ او نه يې ګټې.

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ

ډېر ژر به د لمبووالا اور ته ور ننوځي.

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ

او مېرمن يې هم چې د خسو خشاکو وړونکې وه.

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ

چې د خرماوو د پاڼو رسۍ به يې پر غاړه وي.