Surah الهمزة

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ

وای بر هر غیبت‌کننده [و] عیبجوی‌!

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ

[همان] کسی که مال فراونی گرد می‌آورد و آن را بارها می‌شمارد.

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ

گمان می‌کند که مالَش او را جاودانه می‌سازد.

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ

هرگز چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ قطعاً در آتشِ درهم‌کوبنده انداخته خواهد شد.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ

و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی که آتشِ درهم‌کوبنده چیست؟

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ

آتش برافروختۀ الهی است؛

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ

[آتشی] که بر دل‌ها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ

بی‌گمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصره‌شان کرده] است.

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ

[افروخته] در ستون‌های بلند است.